Έκθεση ενός προικισμένου με ταλέντο και κοσμοπολίτικο πνεύμα Βουλγάρου ζωγράφου - Ατανάς Τάσεφ, εγκαινιάσθηκε στην γκαλερί «Νιουάνς» /απόχρωση/ στην πρωτεύουσα. Αυτή είναι μόλις η τρίτη του έκθεση στη Βουλγαρία. Η πρώτη ήταν το μακρινό 1920, όταν αρχίζει σπουδές στην Ακαδημία Καλών Τεχνών στη Σόφια. Αλλά λόγω της έκθεσης το νέο ταλέντο αποβάλλεται από την Ακαδημία, επειδή σύμφωνα με τον κανονισμό του ανώτατου εκπαιδευτικού ιδρύματος δεν επιτρέπεται στους φοιτητές να εκθέτουν τα έργα τους. Έτσι ο Τάσεφ φεύγει για σπουδές στην Πράγα, όπου κερδίζει υποτροφία για ξένους φοιτητές. Τελειώνει την εκεί Ακαδημία Καλών Τεχνών και παραμένει για κάποιο χρονικό διάστημα στην πρωτεύουσα της Τσεχίας, εργαζόμενος ως ελεύθερος επαγγελματίας.

Αξιοσημείωτα είναι τα επιτεύγματα του καλλιτέχνη στο πορτρέτο. Στην Τσεχία ζωγραφίζει γνωστές προσωπικότητες που συνδέονται κυρίως με τον ευρωπαϊκό πολιτισμό. Μεταξύ των προσωπικοτήτων, των οποίων δημιουργεί πορτρέτα στη χώρα μας είναι ο βασιλιάς Μπορίς Γ΄, ο πρωθυπουργός Αντρέι Λιάπτσεφ και η σύζυγός του, ο διακεκριμένος διανοούμενος καθηγητής Αλεξάνταρ Μπαλαμπάνοφ και η σύζυγός του, ο συγγραφέας Ελίν Πελίν, ο τραγουδιστής όπερας Πέταρ Ράιτσεφ... Ο επιφανής Βρετανός πολιτικός σερ Έντουαρντ Μπόιλ, γνωστός φίλος της Βουλγαρίας, διπλωμάτες και γνωστές προσωπικότητες από τον πολιτιστικό χώρο επίσης του παρήγγειλαν τα πορτρέτα τους...

Συνομιλούμε με έναν από τους κληρονόμους του Ατανάς Τάσεφ – τον Κρασιμίρ. Εκτός από την Τσεχία και τη Βουλγαρία, ο καλλιτέχνης ζωγράφιζε και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, καθώς και στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Σε μια επιστολή του από το 1974, ο Τάσεφ αναφέρει πως ζωγράφισε το πορτρέτο του μεγάλου Τσέχου ζωγράφου Άλφονς Μούχα:

«Όσον αφορά το πορτρέτο, ζωγραφισμένο για τον καλλιτέχνη καθ. Μούχα, ο ίδιος ήταν το καλύτερό μου μοντέλο που δεν κινούταν καθόλου και διατηρούσε μόνιμη τη συνηθισμένη έκφραση του προσώπου του – γράφει ο Βούλγαρος ζωγράφος. – «Εργάστηκα σε στούντιο με πολύ ωραίο φωτισμό και ολοκλήρωσα τον πίνακα σε τρεις μέρες. Βλέποντας το πορτρέτο, ξαφνιάστηκε και μου είπε: μεγάλοι καλλιτέχνες έχουν ζωγραφίσει το πορτρέτο μου, αλλά κανένας απ’ αυτούς δεν το έκανε τόσο επιδέξια.» Όταν κρέμασαν τον πίνακα στον τοίχο, ο σκύλος του Μούχα όλη μέρα πηδούσε και προσπαθούσε να τον φθάσει – τόσο ρεαλιστικό ήταν το πορτρέτο του.»

Στο Λονδίνο ο καλλιτέχνης ζωγραφίζει τον Τσέχο πολιτικό Μάζαρικ, ενώ στη Βαρσοβία - τον Γάλλο πρέσβη...

Το 1947 ο καλλιτέχνης πηγαίνει στη Στοκχόλμη, όπου βρίσκει λάτρεις και ευκαιρίες ανάπτυξης, αργότερα αναχωρεί για τη Αμερική, όπου παραμένει 15 χρόνια. Περίεργο είναι το γεγονός ότι στην Γκαλερί Τέχνης της Ουάσινγκτον Corcoran παρουσιάζει έργα του, αλλά χωρίς να πουλήσει ούτε ένα απ’ αυτά, και αυτό εντυπωσιάζει πολύ το κοινό.

«Στις ΗΠΑ ζωγραφίζει πάνω από 200 πορτρέτα με παραγγελία. – λέει ο Κρασιμίρ. – «Σύμφωνα με τα λόγια του, ένα πορτρέτο εκείνα τα χρόνια κοστίζει 1000 - 1500, 2000 δολάρια, που ήταν αρκετά λεφτά. Ζωγράφιζε πορτρέτα της οικογένειας Ροκφέλερ, δυστυχώς δε διαθέτουμε ακόμα και φωτογραφίες τους.»

Στη συνέχεια ο καλλιτέχνης επιλέγει να ζήσει στη Μάλαγα της Ισπανίας. Το 1991 επιστρέφει στη Βουλγαρία, όπου και πεθαίνει την ίδια χρονιά. 

Μετάφραση: Πένκα Βέλεβα

Φωτογραφίες από την έκθεση: Βενέτα Παβλόβα