Πώς θα φαινόταν ο κόσμος χωρίς νερό; Σαν έρημο; Αλλά ακόμη και στην έρημο υπάρχει το νερό, αν και σε πολύ μικρές ποσότητες. Η ζωή μας είναι αδύνατη χωρίς το στοιχείο αυτό. Είναι παντού γύρω μας – στην καθημερινή μας ζωή, στους ζωντανούς οργανισμούς. Έχουμε συνηθίσει με το νερό και μάλιστα δεν μπορούμε να φανταστούμε, ότι δισεκατομμύρια άτομα στον κόσμο δεν έχουν πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό, ας μη μιλάμε για νερό για άλλες ανάγκες της καθημερινότητας.

Συνειδητοποιώντας τη σημασία του νερού σαν πηγή ζωής, όλο και περισσότερες χώρες σημειώνουν την Παγκόσμια Ημέρα Νερού, που προτάθηκε να τιμηθεί πριν 22 χρόνια στη Συνδιάσκεψη Περιβάλλοντος και Ανάπτυξης (UNCED) στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας. Η γιορτή στη χώρα μας διοργανώνεται από τον Βουλγαρικό Σύνδεσμο για τα Ύδατα και τον Σύλλογο «Αγαπώ το νερό».

«Πέρα από τη διοργάνωση της ημέρας των υδάτων, έχουμε αφιερώσει στο νερό ολόκληρη εβδομάδα», αναφέρει η Αντοανέτα Σάλφιτζ από τον Σύλλογο «Αγαπώ το νερό». – «Φέτος πραγματοποιείται στο Πανεπιστήμιο Αρχιτεκτονικής, Οικοδόμησης και Γεωδαισίας, το οποίο γιορτάζει τα 75 χρόνια από την ίδρυσή του. Γι’ αυτό και το θέμα κατευθύνεται προς την εκπαίδευση, τους φοιτητές και τους υποψήφιους φοιτητές. Επίκεντρο του γεγονότος είναι μια φωτογραφική έκθεση - «Τα σιντριβάνια της Βουλγαρίας».»

Είναι αρκετή η φροντίδα μας για τους υδάτινους πόρους της Βουλγαρίας;

«Στη Βουλγαρία έχουμε αρκετό καθαρό πόσιμο νερό – είναι σε πολύ μεγάλες ποσότητες, ιδιαίτερα σε σύγκριση με άλλες χώρες και ηπείρους», συνεχίζει η Αντοανέτα Σάλφιτζ. – «Και όταν έχουμε αφθονία, συνήθως δεν της δίνουμε σημασία. Δυστυχώς έτσι γίνεται και με το νερό. Νομίζουμε, ότι είναι δεδομένο, τρέχει και μόνο του φροντίζει τον εαυτό του. Η χώρα χρειάζεται πολλές επενδύσεις στον τομέα των καινοτομιών για τον καθαρισμό των υδάτων. Αυτή τη στιγμή η τιμή του νερού στη Σόφια αυξάνεται κατά 18%, και η ιδέα είναι εντός 5 ετών να ανατιμηθεί κατά 50% - η αιτία είναι ακριβώς η ανάγκη από επενδύσεις για καινοτομίες στον τομέα.»

Δυστυχώς στη Βουλγαρία υπάρχουν κατοικημένες περιοχές, όπου αντί για καθαρό πόσιμο νερό, τρέχει θολό υγρό, που είναι αδύνατο να καταναλώνεται. Οι βλάβες στους αγωγούς είναι συχνό φαινόμενο, ενώ το πόσιμο νερό χύνεται στους δρόμους. «Μέχρι τώρα δινόταν σημασία στον καθαρισμό των απόβλητων νερών και δεν επενδύθηκαν χρήματα σε νέο δίκτυο ύδρευσης», τονίζει η Αντοανέτα Σάλφιτζ.

Μετάφραση: Σβέτλα Τόντοροβα

Φωτογραφίες: waterbridge.info