Στο λαϊκό μας εορτολόγιο η γιορτή ονομάζεται Βράμπνιτσα, Πολύχρωμη Κυριακή, Κούκλιντεν. Παραδοσιακά το πρωί οι πιστοί πηγαίονουν στην εκκλησία, όπου τελείται εορταστική Θεία Λειτουργία. Από κει οι άνθρωποι παίρνουν αγιασμένα κλωνάρια ιτιάς, γεράνι και λουλούδια, που τοποθετούνται μπροστά στην εικόνα του σπιτιού και την μπροστινή πόρτα. Κάποτε κρατούσαν το στεφάνι, φτιαγμένο από κλωνάρι ιτιάς, και πίστευαν στις μαγικές δυνάμεις του, για να προστατευθούν από τις ασθένειες, το μάτιασμα και τις φυσικές καταστροφές. Την άνοιξη και το καλοκαίρι, όταν συνήθως έχει καταιγίδες και πέφτει χαλάζι, κοίταζαν μέσα από το στεφάνι προς τα σύννεφα για να καθαριστεί ο ουρανός. Με ένα ραβδί ιτιάς που έπαιρναν από την εκκλησία, έβγαζαν τα ζώα στην πρώτη βόσκησή τους για να είναι υγιή και να αναπαράγονται.

Την Κυριακή των Βαΐων ζυμώνονται ειδικά ψωμιά, που αποτελούν μέρος των κοριτσίστικων τελετουργιών. Αυτή τη μέρα πραγματοποιούνται τελετουργίες που ολοκληρώνουν το έθιμο του Σαββάτου του Λαζάρου. Πριν το μεσημέρι τα κορίτσια συγκεντρώνονταν στο ποτάμι, στο οποίο έριχναν τα στεφάνια τους, καθώς και ένα μικρό ψωμάκι, που ονόμαζαν «κούκλα». Έβλεπαν ποιο στεφάνι ή ψωμάκι θα κυλήσει από τα νερά του ποταμού πιο γρήγορα. Η νικήτρια γινόταν κουμπάρα.

Οι νηστείες συνεχίζονται, αλλά λόγω της σημασίας της γιορτής στο τραπέζι επιτρέπεται το ψάρι. Ο μοναδικός χορός που στήνεται λέγεται Μποενέτς.

Σήμερα η Κυριακή των Βαΐων γιορτάζεται σε όλη τη χώρα. Κλωνάρια ιτιάς και λουλούδια στολίζουν κάθε σπίτι. Φυσικά γιορτάζουν την ονομαστική τους γιορτή όσοι φέρουν ονόματα λουλουδιών ή φυτών.

Μετάφραση: Πένκα Βέλεβα

Φωτογραφίες: αρχείο