Ο σκηνοθέτης Γκαλίν Στόεφ είναι ίσως η πιο αναγνωρίσιμη φυσιογνωμία με την οποία συνδέεται η χώρα μας στον κόσμο του θεάτρου. Ως διευθυντής και σκηνοθέτης του Εθνικού Θεάτρου της γαλλικής πόλης της Τουλούζης, γνωρίζει ότι το να καθιερωθείς ως καλλιτέχνης στη Γαλλία δεν είναι εύκολη υπόθεση. Παραδέχεται ότι είναι αποδεκτός στην κοινότητα, χωρίς να το επιδιώκει με οποιοδήποτε κόστος, συναντά καλλιτέχνες και σκηνοθέτες που κατανοούν και συμμερίζονται την άποψή του για τις παραστάσεις. Ωστόσο, η φωνή του Στόεφ είναι αρκετά δυνατή για να ακούγεται έξω από τον μαγικό χώρο της αίθουσας του θεάτρου. Εδώ και χρόνια παρακολουθεί και αντιδρά σε κάθε σημαντικό γεγονός ή αλλαγή που έχει συμβεί στον βουλγαρικό κοινωνικοπολιτικό χώρο. Φέτος, ήταν μεταξύ των ειδικών καλεσμένων στο 38ο φεστιβάλ Απωλόνια στη Σωζόπολη, όπου έκανε το master class του και αποκάλυψε την άποψή του σχετικά με το τίμημα της επιτυχίας:

«Όταν είσαι στη σκηνή, παίρνεις δύναμη, η οποία, ωστόσο, συνδέεται με την ευθύνη» εξηγεί ο σκηνοθέτης σε συνέντευξή του για το πρόγραμμα Χρίστο Μπότεφ.

Αν και είναι αποστολή και διαρκής διαδικασία για κάθε καλλιτέχνη - η δημιουργία σε εποχές όπως η σημερινή είναι μια ιδιαίτερη πρόκληση. Σύμφωνα με τον Στόεφ:

«Ο πόλεμος είναι η απόλυτη μορφή απανθρωποποίησης, και όταν υπάρχει, ισοδυναμεί με σκότωμα της δημιουργικής ικανότητας. Φυσικά, οι καλλιτέχνες ίσως είμαστε κάπως προνομιούχοι γιατί μπορούμε να μιλάμε και να ερμηνεύουμε αυτό που συμβαίνει με διαφορετικούς τρόπους.

Υπό αυτή την έννοια, το θέατρο γίνεται ταυτόχρονα μια απόδραση από τα προβλήματα του έξω κόσμου, αλλά και μια προσπάθεια να ξεπεράσουμε αυτά που μας «τρώνε» εκ των έσω.»

«Το θέατρο μετατρέπει τον θυμό και την αδυναμία σε κάτι εποικοδομητικό» είναι πεπεισμένος ο Γκαλίν Στόεφ. «Αυτό το πετυχαίνει αντιμετωπίζοντας το άτομο με τους δικούς του φόβους και μειονεκτήματα ενώ η απόδραση δεν είναι πλέον λύση. Ο κόσμος έχει συρρικνωθεί και οι πληροφορίες φτάνουν πλέον πολύ πιο γρήγορα σε εμάς. Ακόμα κι αν αδιαφορούμε μπροστά στα προβλήματα, που εξακολουθούμε να κάνουμε μερικές φορές, αυτό δεν θα τα κάνει να φύγουν, ούτε θα οδηγήσει σε κάτι εποικοδομητικό».

Στο πλαίσιο του master class του, ήταν σημαντικό για τον Γκαλίν Στόεφ να δείξει στους μαθητές του τις κρυμμένες δημιουργικές δυνατότητές τους, καθώς και το πώς να εκφραστούν ελεύθερα.

«Προσπαθώ να τους ενθαρρύνω και να τους προκαλώ, γιατί και στα δύο πράγματα υπάρχουν στιγμές που τους αποσταθεροποιούν - είτε ως κάτι καλό είτε ως κακό. Σε αυτές τις στιγμές, πρέπει να βρεις το κουράγιο να αφεθείς και να εμπιστευτείς την εσωτερική αίσθηση ότι είσαι στο σωστό δρόμο».

Κείμενο: Ιοάν Κόλεφ

Μετάφραση: Άιλιν Τόπλεβα

Φωτογραφία:Facebook / ApolloniaFestival