Περίπου το 80% των γονέων παιδιών ηλικίας έως 6 ετών χωρίς αναπηρία πιστεύει ότι τα παιδιά με σωματική ή πνευματική αναπηρία υποφέρουν εξαιτίας αρνητικών στάσεων απέναντί ​​τους. Ο ίδιος αριθμός γονέων παιδιών με αναπηρία συμφωνεί με αυτή τη δήλωση. Αυτά είναι μέρος των συμπερασμάτων εθνικής έρευνας της UNICEF Βουλγαρίας, που πραγματοποιήθηκε από την κοινωνιολογική εταιρεία Global Metrics. Η έρευνα διεξήχθη μεταξύ γονέων παιδιών με αναπηρία έως 6 ετών, γονέων παιδιών χωρίς αναπηρία της ίδιας ηλικιακής ομάδας, επαγγελματιών υγείας και επαγγελματιών κοινωνικών υπηρεσιών. Σύμφωνα με την έρευνα, το 52% των γονέων παιδιών χωρίς αναπηρία δήλωσε ότι λυπάται τα παιδιά με αναπηρία, το 34% παραδέχτηκε ότι ένιωθε ανασφάλεια επειδή δεν ήξερε πώς να συμπεριφερθεί μαζί τους και το 35% ένιωθε άβολα. Συνολικά το 93% των ερωτηθέντων δήλωσαν ότι προσπαθούν να συμπεριφέρονται φυσιολογικά και να μην δίνουν σημασία στην αναπηρία. Περίπου το ένα δέκατο των γονέων παιδιών χωρίς αναπηρία, με χαμηλότερο επίπεδο εκπαίδευσης, τόσο και των κάτω των 24 όσο και άνω των 45 ετών, χαρακτηρίζουν τα παιδιά με νοητική αναπηρία ως «ελαττωματικά». Από την άλλη πλευρά, περίπου το 80% των γονέων παιδιών χωρίς αναπηρία συμφωνεί, απόλυτα ή μερικά, ότι τα παιδιά με σωματική ή πνευματική αναπηρία χρειάζονται ειδικά εκπαιδευτικά ιδρύματα.

Σχεδόν το 59% των γονέων παιδιών με αναπηρία λέει ότι οι άλλοι συνήθως τα αντιμετωπίζουν με σεβασμό. Περίπου το 7% των γονέων δηλώνουν ότι έχουν έρθει αντιμέτωποι με μορφές διάκρισης απέναντί ​​τους και ότι πολύ συχνά «οι άνθρωποι αποφεύγουν την επαφή μαζί τους», «συμπεριφέρονται σαν να τους φοβούνται» ή επιδεικνύουν στάση «σαν να πιστεύουν ότι οι γονείς παιδιών με αναπηρία παιδιά δεν είναι έξυπνοι».

Το 62% των γονέων παιδιών χωρίς αναπηρία πιστεύει ότι οι οικογένειες παιδιών με αναπηρία δεν αποτελούν βάρος για την κοινωνία. Την ίδια άποψη συμμερίζεται το 56% των επαγγελματιών του τομέα της υγείας και το 67% των επαγγελματιών των κοινωνικών υπηρεσιών.

Τα δεδομένα από τις ομάδες εστίασης γονέων παιδιών με αναπηρίες και αναπτυξιακές δυσκολίες, δείχνουν επίσης ότι δεν αισθάνονται επαρκώς εμπλεκόμενοι στην ανάπτυξη πολιτικών που επηρεάζουν άμεσα τους ίδιους και τα παιδιά τους.