Με το Πάσχα να πλησιάζει, ο παραδοσιακός παιδικός διαγωνισμός ζωγραφικής «Οι συνταγές της γιαγιάς» παρουσιάζει και πάλι πραγματικά γαστρονομικά ευρήματα που παιδιά από όλη τη Βουλγαρία μαζεύουν και στέλνουν προσωπικά στον διοργανωτή – τον σεφ Πένιο Ιβανόφ και το ίδρυμα «Φύλακας των παραδόσεων».

Στην πραγματικότητα, η ιδέα του διαγωνισμού μαγειρικής, εκτός από αυτός για παιδική ζωγραφιά, προέκυψε εντελώς φυσικά αφού ο σεφ Πένιο Ιβανόφ έλαβε μια ποικιλία από συνταγές της γιαγιάς του, χωρίς τις οποίες οι οικογενειακές γιορτές δεν θα ήταν πραγματικές. Φέτος ο διαγωνισμός για παιδική ζωγραφιά πραγματοποιείται για 15^η χρονιά ενώ οι πλοκές και οι χαρακτήρες στα έργα παραμένουν οι ίδιοι. Φέτος τον παρακολούθησαν έμπειροι εκπαιδευτικοί, δάσκαλοι της Ακαδημίας Τεχνών και δημοσιογράφοι.

Και δεδομένου ότι η βάση του παιδικού διαγωνισμού ζωγραφικής «Οι συνταγές της γιαγιάς» είναι η ιδέα της προγονικής μνήμης και της διατήρησης των παλιών βουλγαρικών παραδόσεων, γι' αυτό την παραμονή του Πάσχα στρέφουμε στο θέμα του ψωμιού, το οποίο σε αυτή την υπέροχη γιορτή βρίσκεται στο κέντρο του τραπεζιού. «Το τσουρέκι είναι ένα είδος τελετουργικού ψωμιού, ανεξάρτητα από το αν διαφέρει από το ψωμί με σόδα ή την πογκάτσα» σημειώνει ο σεφ Πένιο Ιβανόφ:

«Είναι πολύ χρήσιμο για έναν άνθρωπο να φτιάχνει ψωμί. Ο καθένας πρέπει να ζυμώσει ψωμί τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του. Είναι μια ιεροτελεστία. Το έμαθα όταν γνώρισα έναν πολύ ιδιαίτερο δάσκαλο για μένα, στις αρχές της δεκαετίας του '90. Παλιότερα η ζύμη αφηνόταν όλη τη νύχτα και αυτό βοηθούσε στην ωραία ζύμωση, είναι μια αργή διαδικασία. Η ζύμωση είναι το μυστικό της καλής γεύσης του τσουρεκιού.»

Από όλες τις συνταγές που λαμβάνει ο σεφ Πένιο Ιβανόφ, εκτιμά περισσότερο αυτές που αφορούν παλιά παραδοσιακά βουλγαρικά πιάτα. Αν και γνωρίζει μεγάλο μέρος της βουλγαρικής κουζίνας, εξακολουθούν να εμφανίζονται συνταγές που εκπλήσσουν ακόμη και έναν έμπειρο μάγειρα. Το καλύτερο πράγμα σχετικά με την κληρονομιά των παλιών μαστόρων είναι ότι με ελάχιστα προϊόντα φτιάχνονται εκπληκτικά νόστιμα και εύκολα στην προετοιμασία πιάτα.

«Γιατί κάποτε τα πιάτα ήταν πολύ απλά σε υλικά και τεχνολογία παρασκευής. Θαυμάζω τους παλιούς Βουλγάρους, που δεν ήταν από τους πλουσιότερους, αλλά συνδύασαν τα λίγα διαθέσιμα προϊόντα, σε διάφορους τρόπους, για να αποκτήσουν μια πλούσια ποικιλία. Αυτό που βρήκα διασκεδαστικό ανάμεσα στις συνταγές που ήρθαν φέτος είναι ότι υπήρχε μια για το «Τσουρέκι χωρίς χτυπήματα». Προφανώς, κάποιος έχει ήδη βαρεθεί πολύ να χτυπάει τη ζύμη στο τραπέζι για να φουσκώσει. Γι' αυτό έφτιαξε τη δική του τεχνολογία. Υπάρχει μια θεωρία ότι το χτύπημα της ζύμης στο τραπέζι επηρεάζει το άμυλο του κόκκου, την ποιότητα και τη γεύση των αρτοσκευασμάτων. Το πόσο αντικειμενικό είναι αυτό, είναι άλλο θέμα, γιατί στην επιστήμη αυτό το όφελος δεν έχει αποδειχθεί. Αναμφίβολα, ο βουλγαρικός λαός είναι σοφός, έχει επίσης κληρονομήσει παραδόσεις από πολλές φυλές και έθνη που πέρασαν από τα εδάφη μας. Υπό αυτή την έννοια, ακόμη και για κάτι που δεν έχει αποδειχτεί επιστημονικά, μπορούμε να εμπιστευτούμε με ασφάλεια την αίσθηση των προγόνων μας».

Μετάφραση: Άιλιν Τόπλεβα