Yakınlarının gönlüne yaklaşmak ve dokunmak o kadar zor bir şey değildir. Karşındakine kendi gönlünü açmak ve inançla ilk adımları atmak yeterdir. Devora ve David, bu yolun en zor kısmını artık katetmiştirler. Onlar gittikleri yere vardığında kapının onlar için açık olacağını biliyorlar. Her hafta gençler “Mladost” semtindeki emekli kulübünden insanalara sıcak yemek götürüyorlar. Ancak sıcak yemek en önemli şey değildir. İki genç insana göre aş, sadece ekmek değil, ev ocağında hazırlanmış ve paylaşılmış bir yemek ve sofradır.

Devora şunları söylüyor: “Herkesin yapması gereken doğal şeylerdir bunlar. Herkes, birkaç kişiye veya tek bir kişiye bakım sağlamalıdır. Biz bu yaşlı insanları seçmişiz, çünkü içimizden öyle geliyor. Bence herkes başka bir kişiye yönelmeli, başka birisine bakmalı ve bu kişiye sevgi vermeli.”

Devora Kovaçeva ve David Krumov, yaşlı insanlarla ilk defa karşılaştıklarında gözlerinde tek bir ihtiyacı okuyorlar. Bu ihtiyac ise, birinin, onlara gidip sohbet etmesidir. Yaşlı insanlar, iki genci alkışlarla, sarılmalarla, teşekkürlerle, hatta gözlerde göz yaşları ile karışıyorlar. Gençler de yaşılar da bu artık beş ay tsüregelen ilk karşılaşmanın özel anını saklıyorlar.

Devora ayrıca şunları da paylaşıyor: “Girişimimize “Paylaşılmış sofra” adını verdik, çünkü yiyecek bir şeylerin bulunduğu soframızda biz özellikle hikayeler, yaşantılar ve hayaller paylaşıyoruz. Yaşlı insanlar, bizlerle tüm bunları paylaşırken, onların gerçekten değerli ve önemli olduğunu hissediyorlar. Onların birçoğu, tek başına yaşıyor, bazılarının çocukları ve torunları yoktur, diğerlerinin ise çocuklarının bir yere gittiğinden dolayı yalnız kalmıştır. Birden de onlarla sadece yemeklerini değil, düşünce ve duygularını paylaşan genç insanlar geliyor ve onlar için bu o kadar özel bir zamandır. Yaşlı insanların yemeklere o kadar ihtiyacı yoktur, birinin onları dinlemesine ihtiyacı vardır. Buna daha çok önem veriyoruz.”

Devora ve David, sanatla uğraşıyorlar. Devora, arp çalıyor ve müzik Akademisi’nde okuyor, David ise, Milli Tiyatro ve Film Sanatı Akademisi’nde Oyunculuk Bölümü’nde öğrencidir. İki genç, birbirini birkaç sene önce buluyor ve sanki ebedi aşka inancını pekiştirmek için onu yeni arkadaşları arasında buluyor.

Devora şunları da anlatıyor: "Burada yaşlı bir çift var. İkisi birlikte çok şeyden geçmiştir. Onlardan biri, şu an kendini pek iyi hissetmiyor, eşi ise hala ayakta ve ona bakıyor. İkisi birbirini çok seviyor ve birbirine çok saygı duyuyorlar. Bu yaşlı çift, artık 50 yıldır birlikteler. Tüm bunlar beni çok etkiledi, çünkü biliyorsunuz, insanlar aşkın geçici olduğunu söylüyorlar. Ancak biz, genç insan olarak ebedi aşka, gerçek aşka inanıyoruz ve bu aile bize bunu kanıtladı.”

Kutsal Kitap’ta belirtildiği gibi her kişi, merhametine göre yargılanacak. Birbirini ebediyen sevmeyi ve başka bir kişinin hayatında iz bırakmayı hayal eden Devora ve David ise tam bunu gönüllerinde taşıyor.

Devora şunları da söylüyor: “David ve ben, Hristiyan ailelerinde büyüdük. Tanrı’ya inancımız olmasını ve iyi şeyler yapmamızı öğrettiler bizlere. Benim ebeveynlerim her zaman, sadece kendim için yaşamamam gerektiğini, başkalarına yardım eli uzatmam gerektiğini öğretmiştir. Ebeveynlerim, sadece bunu bana öğretmemiştir, bunu yapmışlardır. Böyle bir ortamda büyüdükten sonra bunu kendim için kabul ettim. Aslında hepimizin yapması gereken de bu değil mi?”

Eğer siz de Devora ve David gibi sevgiyle hazırlanmış akşam yemeğini layık, yalnız yaşlı insanlarla paylaşmak isterseniz onları Facebook’ta arayın, çünkü Papa Franciscus’un söylediği gibi “yolda karşıladığımız ve yardımımıza ihtiyacı olan yakınımızdır.”

Fotoğraflar: özel arşiv

Çeviri: Rayna İvanova