Eylül ayının son günlerinde Burgas şehri yakınlarında artık geleneksel sayılan Bulgaristan Kızılhaç Örgütü’nün gönüllü ekiplerinin afet ve felaket durumlarında çalışmalar için ulusal eğitimi yapıldı. Ülke genelinden 160 gönüllü eğitime katıldı. Bu kişiler, farklı meslek sahibi ve farklı ilgi alanları olan kişilerdir. Maalesef Bulgaristan’da henüz gönüllülük için yasa yoktur ve insanlık ve yaşam kurtarma adına boş zamanlarının büyük bir bölümünü adayan bu meraklılar, bu defasında da ödenen yıllık izninden faydalanmak zorunda kaldı.

“Nasıl gönüllü oldum?” Gönüllülerin ikisi, bu soruya cevap vererek hikayelerini paylaştı. Onlardan biri Kuzeybatı Bulgaristan’dan, diğeri ise Kuzeydoğu Bulgaristan’dandır.

İliyana Borisova için “Kraymorie” gibi eğitimler kuşkusuz gelişim kaynağıdır. İliyana Borisova şunları açıklıyor: “Montana’daki hastanede psikolog olarak çalışıyorum. 2007 yılında kurumlar arasında ortak bir eğitim kapsamında Bulgaristan Kızıl Haç Örgütü’nün temsilcileri beni onlarlara katılmak üzere davet etti. Hassas bir konu gündemdeydi – insan ve çocuk trafiği. Bu fikirden çok etkilendim ve Bulgaristan Kızıl Haç Örgütü’nün eylemleri ile iyice tanıştım. O zaman pek düşünmeden Bulgaristan Kızıl Haç Örgütü’ne gönüllü olarak katıldım. Bulgaristan Kızıl Haç Örgütü’nün sel, deprem ve diğer afetlerde eylemlerine de katıldığım var. Pernik’teki depremlerde, Miziya’daki selde ve Gorni Lom’daki patlamalarda psikolojik yardım sağladım. Bu benim mesleğimdir. En değerlisini kaybeden insanlarla yüz yüze gelmek zordur. Onların hayatı bir anda mahvolmuştur. Bu çok hassas bir konu. Poligon veya deniz kıyısındaki saha çalışmaları, gerçek bir duruma çok yakındır ve yetkilerimizi ve becerilerimizi geliştiren vaka incelemeleri gerçekleştiriliyor. Bulgaristan Kızıl Haç Örgütü’ne sadece meraktan üye olmuyor insan. Biz milli seviyede psikologlarız. Özel bir sisteme göre hazırlık gördük ve eğitildik. Bu, bizim çalışmalarımızı çok kolaylaştırıyor. Böyle eğitimler, zengin tecrübe ve olası bir afet durumunda tepki için hazırlık veriyor.”

Gönüllü olmak çok zaman ve çaba gerektiriyor. “Bunu nasıl başarıyorsun?” sorusuna cevaben İliyana şunları söylüyor: “Boş zamanım çok değil. İşimden sonra aileme ve dostlarıma karşı yükümlülüklerim var. Onlara tatil günlerini adıyorum. Bulgaristan Kızıl Haç Örgütü’ne adadığım zaman ise boş zamanımın bir parçasıdır. Bu benim için ilginç. Bulgaristan Kızıl Haç Örgütü’nde farklı ilgileri olan, ancak aynı zamanda yardım etme fikrinden yola çıkan insanlarla karşılaşıyorsun. Teşkilat, insanları birleştiriyor ve özel bir dostluk çeşidi ve karşısındakine güven yaratıyor. Zamanla ağır zamanlarda başkalarına yardım etme fikrine daha da ısınıyorsun.”

Dimitır İgnatov, Varna’daki Kızıl Haç Örgütü’nün İl Konseyi’ne bağlı afet durumlarında gönüllü ekibinin üyesidir. 30 yaşındaki genç, küçüklüğünden beri denizi seviyor. Dimitır, şunları anlatıyor: “Havuzda kurtarıcı için bir kursu bitirdiğimde 17 yaşımdaydım. Ailemde denizci var. Babam bir gemi kaptanıdır ve kendisiyle denize açıldım. Bunu seve seve yapmaya başladım. Eve döndüğümde Varna’daki Kızıl Haç Örgütü’nün İl Konseyi ve özellikle sularda kurtarma çalışmalarından sorumlu insanlar ile irtibat halindeydim. Gemilerle yolculuk yapmayı bıraktığımda denizde kurtarıcı için sınava da girdim. Varna’nın güneyindeki Kamçiya sahilinde işe başladım, orada çok iyi bir ekip ile çalıştım. Böylece denizi ve Kızıl Haç Örgütü’nün çalışmalarını daha da çok sevdim. Varna’nın afet durumlarında çalışmalar için gönüllü ekibine katılma önerisi de aldım. Artık üçüncü yıldır bu ekibin bir parçasıyım. Herkes iyi hazırlanmış bir ekibin kurulmasını istiyordu. Ben Sosyal Pedagoji alanında yüksek eğitim gördüm. İnsan ekip halinde çalışabilmek için kişisel konular arka planda kalmalı. Bizim ekibimizde üç özel bölüm var. Yüzme antrenörü, dalgıç ve iki kalifiyeli kurtarıcı olan bir ekibimiz, psikososyal destek ekibimiz ve ilk yardım ekibimiz var. Pedagoji alanındaki eğitimim yüzünden psikososyal destek alanına da girmeye başladım. Bana ilginç geliyor. Aşamalı olarak daha uç ve zor şartlarda kurtarma bilgilerimizi genişletiyoruz. Benim için “Kraymorie” eğitimine katılımım çok yararlı. Ekiplerin büyük bir bölümünün aralarındaki engelleri yıkmayı, bir bütün olarak çalışmayı başardığını görüyorum. Böylece insanları farklı bir ışıkta görüyorsun, onları tanıyorsun ve ortak amacımızdan kendimizi birleşmiş hissediyoruz.”

Fotoğraflar: Silviya Nikolova ve uaso.org

Çeviri: Rayna İvanova