Allah’ın, her şeyi bilen anlamındaki el-Alîm ve kendisinden habersiz hiçbir şey olmayan anlamına gelen el-Habîr isimlerinin tecellisi olarak yaratılan varlıkların en şereflisi olan insanın bilgi edinmeye ve paylaşmaya, haber alıp vermeye özel bir ilgisi vardır. Çünkü bilgi ve haber hakikatle ilgili hususlardır, hakikat arayışı sürecinin parçasıdır. İnsan da özü itibarıyla hakikate aşık ve müştak olduğu için bilgi ve haber konusunda hassastır.

İnsan hayatının her alanını kuşatan hükümler koyarak düzenleme getirerek fert ve toplumun huzurunu sağlama amacı güden İslâm dini, bu bakımdan doğru bilgi ve haber edinme ve paylaşma konusu üzerine durmuş, belirli ilke ve kurallar koyarak bilgi karışıklığı ve kirliliğinin önüne

geçmeyi hedeflemiştir. Bu ise insan aklının zararlı bilgilerden, şeref ve haysiyetinin de zedelemeden korunmasını sağlamaktadır.

İslâm dini, insanlarda doğru bilgi ve haber bilincini geliştirmek amacıyla Kur'ân-ı Kerim'in Hucurat suresinde şu uyarıda bulunmaktadır: "Ey iman edenler! Bilmeden birilerine zarar verip de sonra yaptığınıza pişman olmamanız için, fâsık birinin, yoldan çıkmışın biri size bir haber getirdiğinde doğruluğunu araştırın."

Haberin doğruluğunu araştırma hususundaki bu hassasiyete Peygamber Efendimiz, haberi paylaşma ile ilgili de hassasiyet gösterilmesi gerektiğini hatırlatmıştır. Bu bakımdan Efendimiz aleyhisselâmın şu sözleri kulağımıza küpe olmalıdır: "Her duyduğunu söylemesi/paylaşması kişiye yalan ve günah olarak yetip artar".