Σήμερα, η γραμμή μεταξύ τέχνης και χειροτεχνίας είναι όλο και πιο δυσδιάκριτη. Με την πρόοδο της τεχνολογίας, οι μάστορες γίνονται ακόμη πιο εφευρετικοί και υιοθετούν καινοτόμο προσέγγιση στη χειροτεχνία τους. Είναι ακριβώς η καινοτομία στο έργο που διατηρεί το πνεύμα και το ενδιαφέρον για το επάγγελμα ενός από τους πιο εξειδικευμένους σιδηρουργούς στη Σόφια – Μιχαήλ Κότσεφ.
«Το ταλέντο των χειροτεχνών έχει πολύ μεγάλη αξία στη χώρα μας εδώ και πολύ καιρό» δήλωσε ο μάστορας σε συνέντευξη για το Ράδιο Βουλγαρία. Εκείνος και όλοι οι χειροτέχνες στη Βουλγαρία τιμούν τον Άγιο Σπυρίδωνα τον Θαυματουργό ως θεϊκό προστάτη τους. Σύμφωνα με τους μύθους, ο ίδιος ο άγιος ήταν παπουτσής τον 4ο αιώνα γι’ αυτό σήμερα γιορτάζουν οι παπουτσήδες, οι σιδηρουργοί, οι ξυλουργοί κ.λπ.
«Το να είμαι χειροτέχνης σημαίνει η δουλειά μου να είναι το χόμπι μου», λέει ο σιδηρουργός Μιχαήλ Κότσεφ. «Οι χειροτεχνίες θα υπάρχουν εφ 'όσον υπάρχουν άνθρωποι αφιερωμένοι σε αυτές» είναι σίγουρος ο μάστορας. Ακούστε την ιστορία του σχετικά με την πορεία της χειροτεχνίας στον σύγχρονο κόσμο και πώς ο ίδιος αποκαλύπτει μια πολύπλοκη, αρχαία τεχνολογία για την κατασκευή μαχαιριών, στη δημοσίευση από τη συλλογή του Ράδιο Βουλγαρία.
Επιμέλεια: Γκεργκάνα Μάντσεβα
Μετάφραση: Άιλιν Τόπλεβα
Φωτογραφίες: Facebook/Михаил КочевΤο Μπελοσλάβ είναι μια μικρή πόλη, η οποία βρίσκεται στην όχθη της Λίμνης της Βάρνας. Εδώ, στο μικρό λιμανάκι, είναι αγκυροβολημένο το μόνο διατηρημένο βουλγαρικό υποβρύχιο – «Δόξα». Το σκάφος εδώ και χρόνια δεν καταδύεται στα νερά της Μαύρης..
Με επίσημη τελετή και Πορεία Ανοχής «Θυμόμαστε» στη Σόφια στις 9 Μαρτίου, τιμήθηκε η 82η επέτειος από τη διάσωση των Βουλγάρων Εβραίων και η μνήμη των Εβραίων που πέθαναν στα ναζιστικά στρατόπεδα θανάτου. Η 10 Μαρτίου επιλέχθηκε ως ημέρα τιμής..
Πέρασαν 4 δεκαετίες από το μεγαλύτερης διάρκειας πάγωμα του Δούναβη, που θυμούνται οι κάτοικοι των παραδουνάβιων βουλγαρικών πόλεων. Το 1985 ο ποταμός ήταν καλυμμένος με πάγο για ολόκληρους δύο μήνες – από τις 16 Ιανουαρίου μέχρι τις 16 Μαρτίου...